یکشنبه, 28 دی 1399
شناسه خبر:4926

دزفول _ شهر پرندگان آتشين

  • انداز قلم

رژيم بعثي عراق،هر بار كه در رويارويي مستقيم با رزمندگان اسلام در ميادين نبرد، شكست مي‌خورد براي جبران ضعف‌ها و همچنين اعمال فشار بر جمهوري اسلامي ايران، شهرها و مناطق مسكوني را موشكباران و بمباران مي‌كرد و در همين راستا، در روز 28 آذر 1361، دزفول براي چندمين بار هدف يورش بي‏رحمانه موشكي رژيم بعث عراق قرار گرفت. اگرچه قبل از اين جنايت،هواپيماهاي عراقي بارها شهرهاي ايران را بمباران كرده بودند، اما حمله به دزفول،نخستين حمله در ابعاد گسترده به وسيله موشك‏هاي زمين به زمين بود.

مقالات و تحلیل ها

يكي از مهمترين اهداف رژيم بعث عراق از بمباران و موشك‌باران شهرها به ويژه شهر دزفول اين بود كه با از بين بردن زيرساخت‌هاي اقتصادي و ناامن كردن شهرها،به مردم ايران بگويد كه از مقاومت دست برداريد. اين رژيم با وجود برخورداري از همه نوع تجهيزات جنگي و نيروي انساني شكست‌هاي سنگيني از رزمندگان اسلام متحمل مي‌شد؛ رزمندگاني كه با تشويق و ترغيب پدران و مادران خود عازم دفاع از دين و ميهن اسلامي خود شده بودند و حالا صدام مي‌خواست با شهيد كردن مردم بي‌دفاع در شهرها،آنها را از ادامه كارشان باز دارد.

اين تاكتيك،يك تاكتيك مرسوم در هر جنگي محسوب مي‌شود.يعني فشار غيرمستيقيم به طرف مقابل براي عقب‌نشيني از مواضع سياسي و دفاعي.اما صدام با همه ادهايش هيچگاه نتوانست بفهمد كه دفاع ملت ايران نه تنها با ساير جنگ‌ها تفاوت دارد بلكه مردمي هم كه در مقابلش ايستاده است،يك مردم انقلابي با پيشينه ديني و اسلامي است كه راهبري مدبر، آنها را هدايت مي‌كند.

آرمان‌هاي انقلاب اسلامي چنان در روح و جان مردم ايران نفوذ كرده بود كه مقاومت در برابر هر بحراني را بر آنها تسهيل مي‌كرد. مردم مقاوم دزفول هم كه در خط مقدم دفاع از خاكريز انقلاب اسلامي قرار داشتند،به ويژه در اوايل جنگ تحميلي رسالتي مضاعف بر دوش خود احساس مي‌كردند چون دشمن تا حدود ۲۰كيلومتري اين شهر رسيده بود و تا زمان رسيدن و حضور نيروهاي نظامي،مردم با دست خالي از شهر دفاع كردند و دشمن مجبور شد به پشت رودخانه كرخه عقب‌نشيني كند.به عبارت ديگر دزفول سد بزرگي مقابل عراق در دستيابي به اهدافش شده بود.سدي اعتقادي.

بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، گروهك‌هاي منافق به ويژه گروهك «خلق عرب» وابسته به رژيم حاكم عراق شروع به ايجاد ناامني كردند و مي‌خواستند خوزستان را ناامن كنند. در سركوب اين گروهك‌ها، مردم دزفول نقش اساسي ايفا كردند. همچنين با اعزام نيرو به خرمشهر و آبادان كه نيروهاي منافق در آنجا بودند توانست پيشروي آنها را بگيرد.

عراق هم در راستاي درهم شكستن مقاومت مردم از هيچ راهي دريغ نكرد.دزفول نه تنها مقاومت كرد، بلكه هيچگاه خالي از سكنه نشد و زندگي در شهر جريان داشت. با وجود حملات سنگين صداميان،مردم دزفول خطوط زيادي در جبهه ايجاد كردند و اعزام‌هاي 1000 تا 5000 هزار نفري به جبهه‌ها داشتند. اعزام‌هاي شهر دزفول به قدري گسترده بود كه تيپ ولي عصر (عج) براي شهر دزفول ايجاد و بعد تبديل به لشكر شد كه تمام خوزستان را در برمي‌گرفت.

به لحاظ موقعيت سوق‌الجيشي،دزفول دروازه شمالي خوزستان محسوب مي‌شد و بعد از شروع جنگ تحميلي، صدام براي تصرف خوزستان بايد ارتباط شمال اين استان با كشور را قطع مي‌كرد. دزفول براي صدام يك شهر استراتژيك و نظامي به حساب مي‌آم.د چنين دلايلي باعث شده بود تا صدام فشار را بر اين شهر بيشتر كند.

رژيم بعث عراق در مدت هشت سال جنگ،176 موشك غول پيكر «فراگ 7» و «اسكاد» به شهر دزفول شليك كرد. هواپيماهاي دشمن 489 بمب و راكت بر سر مردم بي دفاع شهر فرو ريختند و آتشبارهاي عراق با شليك 5821 گلوله توپ نقاط مختلف شهر را ويران ساخت.

در اين شهرستان حدود 19500واحد مسكوني،تجاري،آموزشي و مذهبي بين 20 تا 100 درصد ويران و به تلي از خاك مبدل شد. اما با اين همه خسارت،مردم دزفول با تقديم 2600 شهيد،4000 جانباز، 452 آزاده سرافراز و 147 مفقود و جاويدالاثر حماسه مقاومت و پايداري را در تاريخ درخشان انقلاب اسلامي ايران جاودان ساخت.

اگر نگاهي به تقويم بيندازيم در كنار سوم خرداد و آزادسازي خرمشهر، مناسبت «روز استقامت و پايداري روز دزفول» در چهارم خرداد را مي‌بينيم. روزي كه سال ۶۶ در زمان رياست جمهوري مقام معظم رهبري در تقويم رسمي كشور به نام «روز مقاومت و پايداري» ثبت شد.

جنايت‌هاي رژيم بعث عراق در جنگ تحميلي در بمباران و موشكباران شهرهاي ايران در حالي رخ مي‌داد كه مجامع به اصطلاح جهاني هيچگونه واكنشي نشان نمي‌دادند و شكايت‌هاي ايران از اين مجامع هم هميشه بي‌پاسخ مي‌ماند. ايران در حالي شاهد قرباني شدن مردم غيرنظامي و زير ساخت‌هاي شهري خود توسط عراق بود كه مي‌توانست مقابله به مثل كند.

اما با تاكيد بر آموزه‌هاي اسلامي هيچگاه نخواست شاهد كشته شدن افراد غيرنظامي دشمن در شهرها باشد و حتي پيش از هدف گرفتن زيرساخت‌ها و محل‌هاي نظامي،ساكنان شهر و منطقه مورد نظر را آگاه مي‌ساخت تا خسارت انساني احتمالي به حداقل ممكن برسد و اين شيوه را تا پايان جنگ تحميلي ادامه داد.

 

 

منبع:

1. خبرگزاري ايسنا

2. پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد