پنج شنبه, 26 تیر 1399
شناسه خبر:3918

عشق، يعني كبوتري بي پر...

  • انداز قلم
شعر

از من و نيلي نگاه من، مانده تنها كبوتري، زخمي

مي نويسم تمامي خود را، بر ورقهاي دفتري زخمي

خاطرات بلند پروازي، از كسالت، به خاك افتاده است

آسمان را كجا توان پيمود، با زمينگيري پري زخمي؟

خاطراتي كه باز مي گردند، سينه ام را به داغ مي شويند

تا در آيينه ي دلم بينند، يادگاري ز مادري زخمي

بر ضريح زمان زنگاري، مي نويسم كه باز خوانندش

عشق، يعني كبوتري بي پر،مرد، يعني دلاوري زخمي

 

 

منبع:

1. كتاب سوختگان وصال، نكوداشت جانبازان شيميايي، نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه تهران، دفتر هنر و ادبيات، 1381 صفحه: 67

2. نویدشاهد

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد