سه شنبه, 19 فروردين 1399
شناسه خبر:3919

عطر نوشكفته‌‌ي بهار

  • انداز قلم
شعر

باد مي‌آيد

آسمان

آبي‌هايش را

از ياد مي‌برد

ريه‌هاي زمين

از خردل و خوناب

لبريز مي‌شوند

وپرندگان

چون برگ‌هاي مرده‌ي خزاني خوفناك

برخاك مي‌بارند

چشم‌هاي بي‌سود

اندام ناهمگوني روياها را

با سرانگشتان كبود باد

صيقل مي‌دهند

و در تالاب‌هاي تيرگي

گم مي‌شود

نخل‌ها،

شيريني خود را،

از ياد برده‌اند

و ترانه‌هاي نو رسته‌ي گل سرخ

پژمرده نشسته‌اند

با اين همه

اينجا هنوز هم

مرداني ايستاده‌اند

كه عطر نوشكفته‌ي بهار را

دريچه‌به دريچه

هديه مي‌برند

شاعر: تيمور ترنج

 

 

منبع: نویدشاهد

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد