دوشنبه, 03 آذر 1399
شناسه خبر:4794

وسعت شهید

  • انداز قلم
شعر

مثل یک صبح آفتابی بود
آسمانی  زلال  و آبی بود

به  درخت و بهار عادت داشت
با افقهای سبز نسبت داشت

هر کجا بود، عشق با او بود
آب، آیینه، روشنا، او بود

جاده ای بود، ناکجا می رفت
راست تا خانه خدا می رفت

همنشین گیاه صحرا بود
همصدا با نگاه دریا بود

همرکاب  بهار می آمد
بر نسیمی سوار می آمد

دامنی « گل چکامه» با خود داشت
روی هر لب ترانه ای می کاشت

ز آشنایی هم آشناتر بود
وز رهایی هم او رهاتر بود

با نگاه کبوتران می دید
با دهان شکوفه می خندید

با شب و اشک، ارتباطی داشت
وسعتی بود، انبساطی داشت

عاقبت از زمین رخوت جست
چون پرستو به آسمان پیوست

سروده: مصطفی علیپور

 

 

منبع:

1. کتاب ترنم آبشار (مجموعه آثار و ارزشهای شعر دفاع مقدس/ دفتر ششم)

2. نویدشاهد

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد